Pınar, Türkçe bir kelimedir ve TDK sözlüğünde "yerden kaynayarak çıkan su, kaynak" diye açıklanır. Eski Türkçede bıñar biçiminde geçer. Anadolu'da Bunarbaşı, Pınarbaşı ve Pınarhisar gibi pek çok yer adı bu kelimeden gelir. Ad, temizliği, tazeliği ve hayat veren suyu anlatır.
Söylenişi ve yazılışı
Pınar 2 hecelidir ve "Pı-nar" diye hecelenir. Pınar, ı ve a ünlüleriyle büyük ünlü uyumunu korur. Ekler kesmeyle ayrılır: Pınar'a, Pınar'ın, Pınar'da, Pınar'la.
Pınar adının tarihçesi ve kullanımı
Pınar, Türkçe kadın adları arasında 1970'ler ve 1980'lerde çok yaygınlaştı. Halk şiirinde pınar başı sevgililerin buluştuğu yer olarak anlatılır; "pınar başında" ifadesi birçok türküde geçer. Bugün de anlamı açık ve kolay söylenen bir ad olarak tercih edilir.