Sema isminin anlamı ve kökeni
Sema, Arapça semâ kelimesinden gelir ve "gök, gökyüzü" demektir. TDK sözlüğü adı bu anlamla verir ve son hecedeki a'nın uzun okunduğunu gösterir (sema:). Türkçede "semavi" (gökle ilgili) ve "semavat" (gökler) kelimeleri aynı köktendir. Mevlevi ayinine de sema denir, ancak bu kelime "işitme" anlamındaki ayrı bir Arapça kökten gelir ve yazılışı farklıdır.
Söylenişi ve yazılışı
Sema adı 4 harften ve 2 heceden oluşur: Se · ma. Kalın a ile ince e bir arada olduğundan Sema büyük ünlü uyumunun dışındadır. Türk Dil Kurumu'nun gösterdiği söyleyiş (sema:): iki nokta konan ünlü biraz uzatılarak okunur. Çekimde kesme işareti kullanılır: Sema'ya, Sema'yı, Sema'nın, Sema'da.
Sema adının tarihçesi ve kullanımı
Kur'an'da gök anlamındaki semâ kelimesi pek çok ayette geçer. Kişi adı olarak Sema, 1960'lar ve 1970'lerde çok yaygındı. Gökyüzünü anlatan Türkçe Gökçe ve Arapça Sema, aynı güzelliği farklı dillerde anlatan adlardır. Kısa, iki heceli yapısı her dönemde kolay söylenmesini sağlamıştır.
Sema Kur'an'da geçiyor mu?
Kelime olarak geçer. Gök anlamındaki "semâ" Kur'an'da pek çok ayette yer alır.